De film volgt Hirayama, een man van middelbare leeftijd die werkt als schoonmaker van de design-openbare toiletten in de hypermoderne wijk Shibuya in Tokio. Hij leidt een uiterst gestructureerd en minimalistisch leven. Elke dag verloopt volgens een vast, bijna ritueel patroon: hij staat op, verzorgt zijn planten, drinkt koffie uit een automaat, en rijdt in zijn busje naar zijn werk.
Hoewel zijn werk op papier ondankbaar lijkt, voert hij het uit met een immense trots, precisie en toewijding. Door zijn ogen zien we hoe hij intens geniet van de kleine dingen: het licht dat door de bladeren van de bomen danst, de analoge muziek op zijn cassettebandjes, en de boeken die hij ’s avonds leest. Een reeks onverwachte ontmoetingen onthult langzaam maar zeker steeds iets meer over zijn achtergrond, zonder dat de film zijn rustige tempo verliest.
De Cast & Crew
De film is een unieke cross-over tussen Duitse filmkunst en Japanse acteertop:
-
De hoofdrol: Kōji Yakusho speelt Hirayama. Zijn acteerprestatie is magistraal, juist omdat hij heel weinig spreekt. Hij brengt het personage tot leven met zijn blik, subtiele glimlach en lichaamshouding.
-
De regie: De film is geregisseerd door de legendarische Duitse filmmaker Wim Wenders (Paris, Texas, Der Himmel über Berlin). Wenders werd oorspronkelijk uitgenodigd om een korte documentaire te maken over de architectonisch bijzondere toiletten in Tokio, maar raakte zo gefascineerd door de sfeer dat hij besloot er een volledige speelfilm omheen te bouwen.
Wat kun je verwachten?
-
Genre: Een teder, observerend drama. Het is een zogeheten ‘slice of life’-film waarin sfeer en karakterontwikkeling vele malen belangrijker zijn dan een ingewikkeld, snel plot.
-
De Soundtrack: Muziek speelt een fantastische bijrol. Omdat Hirayama in zijn busje naar oude cassettebandjes luistert, zit de film vol met iconische klassiekers uit de jaren ’60, ’70 en ’80 van onder andere Lou Reed (wiens nummer Perfect Day de film zijn titel gaf), The Kinks, Van Morrison en Nina Simone.
-
Sfeer: Dit is een film die je hartslag omlaag brengt. Het nodigt uit tot onthaasting en viert de schoonheid van de alledaagse routine en tevredenheid met het hier en nu.
Het is een hartverwarmende en meditatieve filmervaring die je gegarandeerd met een heel fijn gevoel achterlaat.
